Een kind dat kan lopen, is nog niet volwassen
Een buurt is niet ‘af’ als de laatste steen is gelegd. “Als ontwikkelaar moet je betrokken blijven nadat de eerste bewoners hun sleutel krijgen,” zegt Stef. “Een kind is ook niet volwassen zodra het kan lopen. Je moet bewoners begeleiden, sociaal programmeren. Niet vanuit een Excel sheet, maar met gevoel voor hoe mensen leven. Organiseer, programmeer en faciliteer, zodat de buurt zich gaat gedragen zoals bedacht! De champagne gaat pas bruisen als de kurk eraf gaat. Zorg dat je daar als ontwikkelaar bij bent.” 

Ruimte om te ontmoeten vergroten
Nabuurschap ontstaat niet vanzelf. “Alleen stenen stapelen is niet genoeg. Als iedereen zich terugtrekt in een grote privétuin, blijft de straat leeg. Juist in het delen zit de ontmoeting: een gezamenlijke tuin, een parkje met een buurtkast of een deelschuur. Door de overgang van privé naar publiek slim te ontwerpen en ruimte te laten voor variatie, ontstaat er ruimte voor contact, voor toevallige ontmoetingen en nieuwe verbanden. Een ontwikkelaar is niet meer de decorbouwer van de buurt, met het ontwerp en de bouw worden de eerste passen gezet van de choreografie. De bewoners zijn uiteindelijk de dansers, zij geven de beweging vorm, zij brengen het script tot leven.”

Stef Weekers en Peter Heuvelink
Contact